Barcelona’da Ulaşılabilir Tadım Menüsü Sürprizi
United Plates yayına tam da La Sosenga gibi restoranları bulmak ve tanıtmak için yola çıktı.
Dokuz course tadım menüsüne, 35 € ödedik üstelik tüm tabaklar da ya şaşırttı, ya memnun etti ya da hayran bıraktı diye yazsam, ne düşünürsünüz? Hayal gördüğümü mü? Yoksa bir 0 (sıfır) koymayı unuttuğumu mu?
Katalonya’nın yerel malzemelerine dayanan çok lezzetli ve üstelik yaratıcı tabaklardan oluşan öğlen yemeğimizi La Sosenga’nın naturel, müdahale edilmemiş şaraplarıyla eşleştirdik, sommelier Marta’nın önerileri doğrultusunda…
“Doğal şaraplarla çalışıyoruz; asmanın yetiştirilmesi ve şıranın fermente edilmesi konusunda ata mirası ve geleneksel bir yöntem kullanıyoruz. İçeceklerimizi seçerken benimsediğimiz felsefe belirli bir fikre dayanır: yakınlık, zanaatkâr projeler ve özgünlük. Ticari ve/veya endüstriyel içeceklerden uzak dururuz. Büyük ürünlerin küçük projelerden doğduğuna yürekten inanıyoruz,” diyorlar.
Kendilerine de söyledim, tekelci tedarik zincirleri ile iş birliği yapmazsanız, malum rehberlere grime şansınızı zora sokarsınız, bunun farkındasınız değil mi? Bence bu halleriyle, Barcelona’daki Michelin Recomended mekanlardan ve Bib Gourmand restoranların belli bir kısmından daha iyiler.
Ve en önemlisi ne yapmak istediklerini ve ne yaptıklarını biliyorlar… Tercihleri net, değiştirmeye de hiç niyetleri yok…
Takdir eden ediyor ve Rehber’ler de onları eminim göz ardı edemiyor.
Mufakta Mark Perez Arias ve salonda Tania Doblas, geleceğe güvenle bakabilirler. Umarım onları bu çizgilerinden çok saptıracak gelişmeler yaşamazlar yakın dönemde. Orta ve uzun vadede ise umarım hâlâ çalışan sınıfların ulaşabileceği tabaklar yaratıyor olurlar.
La Sosenga’nın Kasım Menüsünden bazı örnekler vermek istiyorum.
Bunyol
İçi, Katalonya’dan Rossinyols mantarı (Cantharellus Cibarius) dolgulu, üzerinde İber jambonu olan fındık ile tatlandırılmış, bunyol ile başladı servis. Bunyols normalde üzerine şeker dökülerek tatlandırılan ve kutsal günlerde (Katolik) yaygın pişirilen bir “lokma” yani hamur kızartmasıdır, kökenleri Arap ve Yahudi mutfağında olan. Pere’nin bunyolu ise tuzlu ve bombaya benziyor ama dışı pane değil. İçi çok lezzetli.
Emmascarades
İkinci tadım, modernize edilmiş Katalan klasiği patates emmascarada, elma püresi ve bardağın dibinde bulduğun sürpriz kan sosisi ile. Tek sorunu hemen bitmesi, sanki tek shot’lık.
Espigalls Kavurması
Sıardaki: Ne olduğunu anlamakta epey zorlandığımız ama Tania’nın nereden bulabileceğimizi bile tarif ettiği Espigalls (Katalan lahanası filizi) kavurması, çok hafif kükürtlü tadıyla merak uyandırıyor, dengeli. Kaparili Jurvert sosu ile Katalan vurgusu güçlendirilmiş.
Poşe Yumurta
Ardından, servis hız kesmiyor ve mantar soslu ince dilimlenmiş Kudüs enginarı ve poşe yumurta. Mantarı çok iyi kullanıyorlar. Ama bu tabakta enginar bütünleşmemiş mantarla, bir dengesizlik var, belki üzerine biraz keskin bir zeytinyağı dressing gibi ve bana göre bir de tuzu az.
Pil-pil Soslu Vatoz Balığı
Sırada balık var tabii! Vatoz balığı, pil-pil sosu, llenegues mantarı, siyah sarımsak, ganxet fasulyesi. Yine mantar, yine çok güzel, bu defa vatoz ve pil pil sos ile birlikte oynuyor! İyi, çok iyi, vatozdan daha iyisi olmaz dedirtiyor.
Domuz Yanağı
Son olarak et, sakatat geliyor: Pazı yaprağına sarılmış domuz yanağı, kestane ve incir ile… Yanaktan ziyade domuz yüzü… Yine dengeli, derinliği olan bir tabak daha.
Ritim düşmüyor, çıta yükseliyor. En iyi tabaklardan biri bu bence ama diğerlerine haksızlık olmasın hepsi de hafızada yer eden, aksamayan, dengeli yemekler olmuş.
“La Sosenga”, kökeni Orta Çağ Katalan mutfağına dayanan ve bu bölgenin bilinen ilk yemek kitabı olarak kabul edilen Llibre de Sent Soví’de (14. yüzyıl) tarifi yer alan .geleneksel bir yemeğin adı olduğunu da belirteyim. Bu yemek, temel olarak baharatlı sofrito (kavrulmuş sebze karışımı) eşliğinde hazırlanan zengin bir et güvecidir. Umarım birgün bu yemeğe de denk gelirim.
Sabırsızlıkla bir sonraki ziyaretimi bekliyorum.